Eerste indrukken
Hallo iedereen!
Krista is gordijnen aan t stikken voor een van de klaslokalen van Born in Africa, Robb is buiten wat aan het tokkelen op zijn djembe, Veerle zit wat te werken op de computer langs mij (het licht stresserende zondagavondgevoel is ons ook hier niet vreemd) en ik zit met een knalverbrande rug naar jullie te schrijven.
Gisteren naar goede gewoonte weer eens grote opruim van mijn kamer gehouden. Ik heb al jullie kaartjes opgehangen en het is er nu al een stuk gezelliger. Ik kon het deze week ook niet laten om mij een kleine waterpijp te kopen (Een idee dat ik al langer had sinds mijn eerste kennismaking in Syrie) en deze staat nu mooi te pronken op mijn ‘nachtkastje’. Niks zaliger dan op op een zomeravond buiten wat te mijmeren met een waterpijp.
Ik heb er nu al twee weekjes Die Sterreweg opzitten en begin er steeds meer mijn draai te vinden. Hoe kan het ook anders met zo’n schatten van kinderen! Toch moet ik toegeven dat het begin niet zo makkelijk was. Dan heb je een goede job met superleuke collega’s en dan beslis je het roer helemaal om te gooien en 6 maanden naar Zuid-Afrika te gaan. Het is toch weer van nul beginnen. De eerste dagen was ik best wel nerveus. De caregivers keken, begrijpelijk, wat de kat uit de boom. Ikzelf vroeg me af of ik hier nu wel de juiste persoon op de juiste plaats was. De alombekende faalangst sloeg mij een beetje om het hart. Na wat overleg met andere vrijwilligers heb ik alles weer in perspectief kunnen plaatsen. Ik ben nu gelukkig weer mijn oude vertrouwde zelf. Het lijkt te klikken met de caregivers en ik vind het echt super om met deze kindjes te werken. Er beginnen alweer heel wat ideeen bij mij op te borrelen maar ik probeer het rustig aan te doen!
Ik ben me momenteel aan het inwerken in de klas met de kindjes in de rolstoel: de Glitterklas. Het is een heel gevarieerd groepje van 9 kindjes. De jongsten zijn twee jaar en het oudste kindje is 10. Het zijn stuk voor stuk hartendiefjes. De kinderen komen naar het dagcentrum van 8u tot 13u30 en eten er ontbijt en een warm middagmaal. Elke ochtend start met een levendige ‘morningring’. De kindjes van de Rainbowclass (de tweede klas in het dagcentrum) springen en zingen dan enthousiast in het rond. Er worden grappige liedjes gezongen zoals: Ik es olijk, ik es olijk, oh lekker ikke! of Telephone to Jesus, Telephone to Jesus, allo? Jesus says I love you… Ik betrap mezelf er nu al op dat ik regelmatig met zo’n liedje in mijn hoofd zit.
In de glitterklas doen we vooral veel fysieke oefeningen met de kinderen: mobilisaties, massages, ondersteunen tot kruipen of stappen… Daarnaast doen we ook veel spelletjes en oefeningen om hun zintuigen wat meer te prikkelen en zo hun contact met de omgeving te vergroten. Zo genieten de kindjes erg van het liggen in een snoezeltentje dat de vorige vrijwilligers in elkaar geknutseld hebben en dat ik nog een beetje meer heb ingericht met leuke dingetjes om naar te kijken. Momenteel moet ik me nog wat inwerken in beide klasjes en daarna zou mijn werk eruit bestaan om de programma’s van de kinderen mee op te stellen en op te volgen. Daarnaast is er hier ook veel oog voor extra vorming voor de ouders en caregivers. Ook hiervoor zou ik de nodige contacten moeten opvolgen. Een boeiend takenpakket dus met een heel toffe ploeg van mensen.
Ondertussen hebben we de omgeving ook al wat meer kunnen verkennen. Je hebt hier werkelijk prachtige stranden: een wilde zee, wat rotspartijen een stralende zon en mist boven het water. Heel erg zen! Maar de zon is hier dus veel verraderlijker dan je zou denken. Zelfs met veel bewolking verbrand je hier heel gemakkelijk, het levende bewijs zit hier nu te tokkelen.
Het centrum van Plett geeft je sterk een vakantiegevoel en is ook heel Westers. Het is leuk om dan ook eens de sfeer in een township te kunnen opsnuiven. Op het afscheidsfeestje van Goedele werden we er begroet door een groepje superenthousiaste kinderen. Er zijn veel mensen op straat en er heerst een goede ambience. De huisjes zijn aan de kleine kant maar mensen vinden er hun draai. Enkele Duitsers wonen gedurende een jaar in de township en doen daarnaast ook vrijwilligerswerk in een van de kindercentra of scholen in de buurt. Het lijkt me een superboeiende ervaring.
Voila tot hier een greep uit mijn eerste weken. Ik kijk ook uit naar nieuws van het werk, impro, wereldwinkel, thuis en Belgenfront in het algemeen.
Heel veel groetjes,
Sabine
January 28th, 2008 at 1:22 pm
Briena,
Laat je niet kisten door faalangst! Ik ben er zeker van dat je het goed zal doen.
February 4th, 2008 at 1:37 pm
nu is mijn vorige mail al weg dus maar een 2de sturen. Ik vind het geweldig wat je er allemaal doet, lieve Binnie. Maar je moet zeker niet te vlug gaan, en “geduld” zal dus je ijfwoord worden. Kijk ook maar de kat uit de boom en zorg dat je het plezant hebt!!
Amelie is georpereerd in China van een appendicitis. Voor de rest alles OK in de familie met uitzondering van Nonkel Marc. Is er geen werk voor hem daar,
February 5th, 2008 at 7:55 pm
Hoi, Sabine: de beelden van het weer alleen maken mij al wat blijer, gezien de containers water die wij krijgen (Darfur en omstreken zou er jaloers op zijn).
Het lijkt mij echt leuk wat je er doet en zou zeggen: geniet ervan, maar smeer geregeld je rug in of je komt uiteindelijk terug met een koffer vol vel, maar zonder rug (hihihi).
Voor de rest nog wat roddels uit Wilsele: Carla heeft werk gevonden en noemt nu dus “chemical carla” (wat ze eigenlijk niet leuk vindt) in een chemisch bedrijf ergens in Kortenberg of zo. De feestvergadering voor de winkeliers was leuk, lekker (gourmet), alleen wat weinig volk (11 man/vrouw). We hebben er een wijnproeftest gehouden die niemand juist had!! Enfin, genoeg geroddeld nu, op naar het serieuzere werk!
Groetjes Nadine
February 6th, 2008 at 7:42 pm
Haha, je wil niet weten hoe vaak wij in Laridae ‘Morning, morning, how are you gezongen hebben … .’ Ik kan je zeggen, het blijft steeds hangen in het hoofd.